h Lege pagina
www.viswereld.nl
         
 

Grietha's PR

 

Vanmorgen ging de wekker al weer vroeg.

Dit weekend was het de tweede poging aangezien gisteren vanwege de migraine niet doorging.
Dus om half zes ging John's wekker, die van mij stond op de snooze stand zodat ik een half uurtje later uit bed kwam. Na het zwarte goud te hebben genuttigd was het spullen verzamelen, in de auto laden en op weg naar de visstek.
Het was verbazend warm buiten, al 20 graden toen we weggingen. Toch was het nog schemerig en had de zon ook weinig lust om boven de horizon te verschijnen.
Op de stek aangekomen in alle rust de boel in elkaar gezet en langzaam gestart met vissen.
Al snel kwam er een kreet uit de verte van John, die had al een snoek op zijn tweede of derde worp.
Maar helaas, vlak voor de kant ging de snoek los. Het was wel een kleintje maar zonde is het toch.

Ik was gestart met de Bulldawg omdat ik het succes van de vorige keer nog in mijn achterhoofd had.
Een misser was de eerste actie die ik had. Balen, maar stug doorvissen is dan het motto.
Al vrij snel had we iets van vier missers binnen een half uur. John had de stand net opgesomd toen ik hem riep: Hebben John. John kwam terug van het watertje waar hij stond te vissen, heeft het schepnetje gepakt en gaf mij instructies.
Rustig aan, niet te snel binnendraaien kan ik me nog herinneren.

De snoek dook echter richting het riet en kwam vast te zitten aan een tak, maar met geduld en voorzichtig aan doen kon John hem toch in het netje krjgen.
Toen bleek pas wat een grote snoek het was.
Na meting bleek hij 87 cm te zijn.
Toen moest hij nog op de foto, maar dat viel niet mee omdat hij nog lang niet uitgestreden was.
En ik had het gevoel dat ik met mijn nog trillende armen heel wat kilo's in de lucht moest houden.
Met wat beleid is dat gelukkig gelukt. En kon ze weer in alle vrijheid gaan jagen op andere visjes.

In mijn enthousiasme over de grote snoek pastte ik de kiewgreep iets te ver door en heb mijn hand opengehaald aan de kiew deksel.
De tweede keer ging het beter ook omdat de snoek zelf rustiger bleef.

Na die vangst had ik wel ff tijd nodig om bij te komen. Peter een sms'je gestuurd, mijn vader gebeld en na nog een sigaret kon ik eindelijk weer verder vissen. Dat viel echter niet mee.
De wonden aan mijn wijsvinger en pink bleven bloeden en ik ben dan tussendoor ook maar even naar een benzinepomp gereden om pleisters aan te schaffen. Daarna ging het toch een stuk beter met het vissen.

John nog opmerken dat ik mijn PR verdubbelt had en dat klopt ook nog. Na 1 snoek van 42 cm nu een van 87 cm.

Groetjes Grietha

viswereld